W Asdent-Gruca leczymy pacjentów praktycznie w każdym wieku. Wiele osób przyznaje, że poprawa wyglądu ich uśmiechu wpłynęła pozytywnie na ich samoocenę i samopoczucie, co pośrednio wpływa na ich życie osobiste i zawodowe. Wielu pacjentów ma obawy przed wyglądem zębów z aparatem w trakcie leczenia.

Dlatego w naszej praktyce oferujemy szereg estetycznych rozwiązań tj. aparaty kosmetyczne (mniej widoczne) i technika lingwalna (całkowicie niewidoczna). Aktualnie nie ma górnej granicy wieku, w którym prowadzi się leczenie ortodontyczne, jednak nieco inne są wskazania do leczenia u dzieci, młodzieży, dorosłych i ludzi starszych.

OPIEKA ORTODONTYCZNA U DZIECI

Zaleca się, by pierwsza wizyta dziecka u ortodonty odbyła się około 7 r.ż., a nawet wcześniej, jeśli lekarz stomatolog lub pediatra widzi potrzebę konsultacji w młodszym wieku.

Jeśli Ty lub ktokolwiek mający styczność z dzieckiem zauważycie jeden z następujących objawów, koniecznie umów się na wizytę konsultacyjną:

• oddychanie przez usta, stale otwarta buzia
• szkodliwe nawyki takie jak np. ssanie kciuka, obgryzanie paznokci, ołówków, długopisów
• nieprawidłowe ustawienie zębów: nadmierne stłoczenia lub szpary między zębami
• nadmiernie wysunięta lub cofnięta bródka
• nieprawidłowo kontaktujące zęby, trudności w przeżuwaniu i gryzieniu
• przedwczesna utrata zębów mlecznych (najczęściej na skutek powikłań próchnicy)
• asymetria twarzy
• zaciskanie lub zgrzytanie zębami
• wada wymowy
• trudność w zamykaniu ust

WCZESNE LECZENIE ORTODONTYCZNE (W WIEKU OD 5-10 LAT) - UZĘBIENIE MLECZNE I MIESZANE

Niektóre wady zgryzu lepiej leczyć już u małych dzieci, aby nie doszło do nasilenia nieprawidłowości, inne nieco później, kiedy możemy liczyć na lepszą współpracę ze strony młodego pacjenta. Leczenie wczesne (w wieku od 5-10 lat) ma za zadanie niedopuszczenie do pogłębienia wady zgryzu i często zapobiega problemom w przyszłości, które wymagałyby skomplikowanego i długotrwałego leczenia. W naszej klinice staramy się zoptymalizować czas leczenia, aby uzyskać jak najlepsze i trwałe wyniki.

LECZENIE W OKRESIE MAKSYMALNEGO WZROSTU (W WIEKU OD 11-17 LAT) - KOŃCOWA FAZA WYMIANY UZĘBIENIA

W Asdent-Gruca uważamy, że każde dziecko pod koniec wymiany zębów (ok.11-12 r.ż.) powinno choć raz być skontrolowane przez lekarza ortodontę, gdyż im wcześniej dziecko trafi do specjalisty we wspomnianym okresie, tym większa szansa na skuteczne leczenie bez konieczności usuwania zębów ze wskazań ortodontycznych. Najlepszy wiek do leczenia większości złożonych problemów ortodontycznych przypada na okres maksimum wzrostowego, który pokrywa się z okresem dojrzewania. W tym okresie możemy zwykle liczyć na lepszą niż wcześniej współpracę ze strony młodego pacjenta.

Wpływ na wzrost powoduje, że możliwości leczenia są większe niż u ludzi dorosłych, a efekty leczenia są trwalsze. Przykładem mogą być poważne wady szkieletowe, które u ludzi dorosłych są leczone z usunięciem kilku zębów lub we współpracy z chirurgiem szczękowym, gdyż rozwój wszystkich struktur jak szwy kostne i stawy jest już definitywnie zakończony. Wady te u szybko rosnących nastolatków mogą być skutecznie korygowane jednym z aparatów modyfikujących wzrost.

Objawy wskazujące na potrzebę konsultacji ortodontycznej to m.in. :

• przedwczesna utrata zębów mlecznych z przyczyn stomatologicznych, urazów itp.
• stłoczenie zębów lub nadmierne szpary między zębami
• nadmiernie wychylone lub cofnięte zęby przednie
• nietypowy profil twarzy- nadmiernie cofnięta lub wysunięta bródka, cofnięta lub wysunięta dolna, lub górna warga
• odwrotny nagryz- dolne zęby przed górnymi
• pionowa, lub pozioma szpara między górnymi i dolnymi zębami
• utrata zębów stałych z powodu próchnicy lub urazów
• brak wszystkich zębów stałych lub brak dla nich miejsca
• zgryz krzyżowy- zbyt wąski górny łuk zębowy
• trudność w zamykaniu ust, gryzieniu, przeżuwaniu
• sugestia ze strony lekarza stomatologa lub innych lekarzy

LECZENIE DOROSŁYCH

Leczenie osób dorosłych cechuje się nieco inną specyfiką gdyż rozwój wszystkich struktur jak szwy kostne i stawy jest już definitywnie zakończony. Niemniej współczesne techniki umożliwiają skuteczną korektę większości nieprawidłowości zgryzowych.

Najczęstsze wskazania do konsultacji, lub leczenia u osób dorosłych

• stłoczenie zębów lub nadmierne szpary między zębami
• utrata zębów stałych z powodu próchnicy lub konieczność usunięcia zęba z jednoczesnym stłoczeniem innych zębów
• szybkie ścieranie się zębów, szczególnie przednich
• szybkie odkładanie się kamienia nazębnego, konieczność częstego jego usuwania
• nadmiernie wychylone lub cofnięte zęby przednie
• odwrotny nagryz- dolne zęby przed górnymi
• pionowa lub pozioma szpara między górnymi i dolnymi zębami
• obecność przetrwałych zębów mlecznych, zatrzymanych zębów stałych
• problemy z podwyższaniem się dziąseł na zębach (recesje dziąsłowe)
• konieczność wyprostowania zębów sąsiadujących z luką, przed wstawieniem zęba (most, lub implant)
• obniżanie się zgryzu z powodu starcia lub utraty zębów, lub choroby przyzębia- powiększające się szpary między zębami, starczy profil, trudności w gryzieniu
• zgryz krzyżowy- zbyt wąski górny łuk zębowy
• trudność w zamykaniu ust, gryzieniu, przeżuwaniu
• sugestia ze strony lekarza stomatologa lub innych lekarzy

Właściwy czas rozpoczęcia leczenia jest uzależniony od rodzaju i nasilenia wady zgryzu, jednak niewątpliwie ważne jest, aby odpowiednio wcześnie przyjść na wizytę konsultacyjną w celu sprawdzenia czy zgryz rozwija się prawidłowo. Czasem krótkie i stosunkowo proste leczenie może przywrócić rozwój narządu żucia na prawidłową ścieżkę. Jeśli się tego nie zrobi, istnieje ryzyko, że później leczenie jest dużo bardziej trudne i skomplikowane.

Zaleca się, by pierwsza wizyta dziecka u ortodonty odbyła się około 7 r.ż.,a nawet wcześniej, jeśli lekarz stomatolog lub pediatra widzi potrzebę konsultacji w młodszym wieku.

Małe dzieci często uprawiają dysfunkcje i parafunkcje, czyli nieprawidłowe czynności, które nieleczone prowadzą do rozwoju wady zgryzu.

W okresie uzębienia mlecznego i mieszanego (6-12 r.ż.) najczęściej stosujemy aparaty wyjmowane i proste aparaty stałe, a czas leczenia zależy od nasilenia wady zgryzu i dalszego rozwoju dziecka.

W Asdent-Gruca uważamy, że każde dziecko pod koniec wymiany zębów (ok.11-12 r.ż) powinno choć raz być skontrolowane przez lekarza ortodontę, gdyż im wcześniej dziecko trafi do specjalisty we wspomnianym okresie, tym większa szansa na skuteczne leczenie bez konieczności usuwania zębów ze wskazań ortodontycznych. Najlepszy wiek do leczenia większości złożonych problemów ortodontycznych przypada na okres maksimum wzrostowego, który pokrywa się z okresem dojrzewania. W tym okresie możemy zwykle liczyć na lepszą niż wcześniej współpracę ze strony młodego pacjenta.

W okresie uzębienia stałego najczęściej stosujemy aparaty stałe, które są bardzo efektywne w korekcie ustawienia zębów, jednak wymagają od pacjenta starannego oczyszczania zębów, gdyż utrudniają utrzymanie higieny. (Czytaj więcej...)

Leczenie trwa zwykle od 12 do 24 miesięcy, a trudnych przypadków nawet dłużej. Właściwy wiek leczenia ortodontycznego (Czytaj więcej...)

Zdrowy zgryz to nie tylko piękny wygląd zębów, ale także zdrowy narząd żucia. Nieleczona wada zgryzu często prowadzi do rozwoju chorób jamy ustnej, a w konsekwencji także do zaburzeń ogólnoustrojowych , głównie układu pokarmowego i nerwowego.

Narząd żucia to skomplikowany mechanizm składający się z zębów, kości, mięśni, nerwów i naczyń krwionośnych, otaczających tkanek miękkich. Główne zadanie tego układu to rozdrobnienie pokarmu i przygotowanie do trawienia, ale elementy narządu żucia pełnią także inne funkcje: np. w artykulacji głosek.

SKUTKI NIELECZENIA WAD ZGRYZU U DZIECI

• uszkodzenie zębów stałych, rozwój próchnicy i choroby dziąseł i stawów skroniowo- żuchwowych
• pogorszenie (progresja ) wady zgryzu , utrata możliwości leczenia, które są większe w okresie wzrostu
• wady wymowy
• brak miejsca dla zębów stałych ( stłoczenie, zęby zatrzymane)
• nadmiernie wychylone zęby ( zły wygląd i narażenie na urazy i złamania zębów)
• szybkie ścieranie zębów
• gorszy wygląd twarzy (np. cofnięta bródka)
• zły wygląd zębów prowadzi do kompleksów i niskiej samooceny
• problemy z gryzieniem i żuciem, a w konsekwencji choroby przewodu pokarmowego

SKUTKI NIELECZENIA WAD ZGRYZU U DOROSŁYCH

Następstwa nieleczenia wady zgryzu zależą od stopnia jej nasilenia i są rozłożone w czasie. Różne wady powodują różne następstwa. Stłoczenie zębów skutkuje trudnością w oczyszczeniu zębów, co przyczynia się do rozwoju próchnicy, szybkim odkładaniem się kamienia nazębnego, co w efekcie prowadzi do chorób dziąseł, zaniku kości, ruchomości zębów i ich utraty, czyli do choroby potocznie nazywanej paradontozą.

Nieprawidłowe ułożenie zębów prowadzi do ich szybkiego ścierania, ukruszenia i ułamania oraz obniżenia wysokości zwarcia, a w następstwie do starczego wyglądu twarzy, chorób i bólu stawów skroniowo-żuchwowych. Zły kontakt między górnymi i dolnymi zębami przyczynia się do obniżenia dziąseł, czyli recesji dziąsłowych, a w efekcie złego wyglądu zębów i ich nadwrażliwości, a także przygryzanie policzków i warg.

Każde z tych powikłań może być pierwszym ogniwem w chorobotwórczym łańcuchu zdarzeń, prowadząc do powikłań ogólnoustrojowych. Najczęściej może dochodzić do powikłań ze strony układu pokarmowego i układu nerwowego.

Dochodzą do tego jeszcze czynniki natury estetycznej, pogorszenie samooceny, kompleksy, gorsze relacje społeczne, osobiste i zawodowe.

Oprócz względów medycznych ważny jest również aspekt estetyczno- psychologiczny leczenia ortodontycznego. Wygląd twarzy jest wizytówką osoby i decyduje o tym, jak jesteśmy odbierani przez otoczenie, szczególnie w pierwszym kontakcie. Piękny uśmiech dodaje pewności siebie, a w szerszej perspektywie przyczynia się do sukcesu w życiu prywatnym i zawodowym, również poprzez poprawę własnej samooceny, pozbycie się kompleksów i zahamowań. Nie od dzisiaj wiadomo, że najlepsza inwestycja, to inwestycja w siebie.

Dzisiaj nikogo nie dziwi osoba, która ma aparat ortodontyczny. Pacjenci podkreślają, że jest to modne, że czują się kimś kto dba o swój wygląd.

Osobiście nie znam osoby, która po leczeniu ortodontycznym nie zdecydowała by się na nie ponownie, gdyby jeszcze raz stanęła przed tą decyzją. Zwykle słyszę opinie, że leczenie nie jest tak uciążliwe jak się spodziewali.

JAK TO ROBIMY?

Skutecznie korygujemy wady zgryzu u pacjentów w każdym wieku. Przygotujemy profesjonalny plan leczenia, z kosztorysem zabiegów oraz z szacunkowym czasem leczenia. Zapewniamy szybkie efekty i postaramy się o zminimalizowanie dolegliwości . Tak planujemy leczenie, aby efekty były trwałe i nie dochodziło do nawrotu wady.

Nie boimy się trudnych przypadków. Mamy w tym wieloletnie doświadczenie i wielu zadowolonych pacjentów. Współczesna ortodoncja w połączeniu ze stomatologią estetyczną skutecznie radzi sobie z problemami takimi jak np. braki zębów w odcinku przednim, szpary między zębami, stłoczenie zębów, zęby przechylone, obrócone, poza łukiem, uśmiech dziąsłowy itp.

Współczesna ortodoncja to nie tylko wygląd zębów, ale także rysy twarzy, profil, gdyż ustawienie zębów ma wpływ na wygląd warg, nosa, brody oraz estetyki uśmiechu. Dzięki leczeniu można przywrócić harmonię, a więc piękno.

W wyniku nieleczonej wady zgryzu możemy mieć negatywne konsekwencje natury miejscowej i (lub) ogólnoustrojowej. Najczęstsze miejscowe powikłania nieleczonej wady zgryzu to:

• choroby przyzębia
• próchnica zębów
• zaburzenia funkcji stawów skroniowo-żuchwowych i mięśni
• wada wymowy
• zaburzenia żucia
• ułamania i ukruszenia zębów
• uszkodzenia błony śluzowej warg i policzków

Każde z tych powikłań może być pierwszym ogniwem w chorobotwórczym łańcuchu zdarzeń, prowadząc do zaburzeń ogólnoustrojowych. Najczęściej może dochodzić do powikłań ze strony układu pokarmowego i układu nerwowego. Dochodzą do tego jeszcze czynniki natury estetycznej.

ETIOLOGIA WAD ZGRYZU

Przyczyny wad zgryzu możemy podzielić na podstawowe grupy:

• genetyczne
• z powodu chorób ogólnoustrojowych
• czynniki miejscowe

CZYNNIKI GENETYCZNE

Wady zgryzu towarzyszą wielu chorobom o podłożu genetycznym jak np. zespół Downa. U wielu osób występują rodzinne skłonności do wad zgryzu takie jak progenia (przodożuchwie lub wielkożuchwie), tyłożuchwie, małożuchwie. Poważne wady zgryzu jak np. zgryz otwarty całkowity lub zgryz głęboki, znaczne stłoczenie zębów, lub ich szparowatość i diastema.

Czynniki genetyczne są różnie nasilone i mają różny wpływ na rozwój zgryzu. Niekiedy jest to tak silny wpływ, że lekarz może jedynie zmniejszać rozmiar problemu w trakcie wzrostu. Właściwe leczenie jest podejmowane po ukończeniu wzrostu, niekiedy we współpracy z chirurgiem szczękowym.

Zobacz efekt leczenia u pacjenta z wadą zgryzu o podłożu genetycznym (progenia)

WPŁYW CHORÓB OGÓLNOUSTROJOWYCH

Niektóre choroby wpływają na rozwój zgryzu w sposób niekorzystny. Należą do nich szczególnie zaburzenia gruczołów dokrewnych, które produkują hormony regulujące procesy zachodzące w organizmie człowieka.

Należą do nich:

• zaburzenia przysadki mózgowej (gigantyzm, aktomegalia, karłowatość przysadkowa)
• choroby tarczycy
• krzywica i brak witaminy D
• zaburzenia powstające w życiu płodowym (urazy, brak witaminy A,B, wpływ niektórych leków, promieniowanie jonizujące- rentgena, alkohol, nikotyna)
• przebyte w okresie ciąży (szczególnie w 3 pierwszych miesiącach) choroby wirusowe takie jak : różyczka, grypa, odra, ospa, półpasiec, opryszczka zwykła. Choroby pasożytnicze : toksoplazmoza, listerioza oraz ogólne jak cukrzyca, niedokrwistość.

CZYNNIKI MIEJSCOWE

Dysfunkcje to zaburzone czynności fizjologiczne, które wpływają na rozwój wad zgryzu. Należą do nich: nieprawidłowe oddychanie, połykanie, żucie, mowa, nieprawidłowa pozycja dziecka w czasie snu i karmienia, wady postawy.

Parafunkcje to szkodliwe nawyki, które powtarzają się często i są wykonywane najczęściej nieświadomie. Należą do nich: ssanie smoczka, palca, warg, języka; obgryzanie paznokci, ołówków, zapałek, zgrzytanie zębami.

Próchnica - niezwykle częstą przyczyną problemów zgryzowych jest przedwczesna utrata zębów mlecznych na skutek próchnicy. Zęby mleczne nie tylko służą do odżywiania dziecka, ale pełnią również funkcję naturalnych utrzymywaczy przestrzeni dla zębów stałych. Ich utrata wiąże się z koniecznością leczenia polegającego na utrzymaniu przestrzeni. Utrata zębów stałych w sposób oczywisty uszkadza narząd żucia i prowadzi do rozwoju zgryzu głębokiego, patologicznego starcia,

rozsuwania się zębów i uszkodzenia przyzębia i stawów skroniowo żuchwowych.

Czy zawsze należy uzupełniać brakujące zęby?

W ortodoncji rozwiązuje się problemy, a wybór aparatu zależy od problemu który jest do rozwiązania. Są wady zgryzu, które lepiej leczy się aparatem stałym i takie w których lepiej sprawdza się aparat wyjmowany. Generalnie można powiedzieć, że aparaty wyjmowane stosowane są w okresie większego wzrostu pacjenta tj. do ok.13 roku życia, a stałe zwykle po tym okresie, ale są wyjątki od tej zasady.

Najczęściej stosowane w leczeniu ortodontycznym są aparaty stałe, ze względu na ich precyzję i efektywność działania oraz niezależność od współpracy ze strony pacjenta. Na zębach precyzyjnie umieszcza się zamki ortodontyczne i stosuje się łuki lecznicze, dzięki którym lekarz wywiera delikatny nacisk na struktury otaczające zęby. Ucisk powoduje zwiększoną aktywność komórek w szparze ozębnowej t.j. osteoblastów i osteoklastów, które powodują zanik (resorbcję kości od strony ucisku) oraz nawarstwianie kości od strony pociągania. Procesy te skutkują przebudową kości wokół zębów. W wyniku powolnej przebudowy następuje zmiana ułożenia zębów.

Leczenie jest możliwe praktycznie w każdym wieku i trwa od kilku miesięcy do około 3 lat, w zależności od przypadku. Coraz częściej powodem leczenia nie jest tylko wygląd zębów, ale także takie względy zdrowotne takie jak np.: obniżenie wysokości zgryzu, rozsuwanie się zębów z powodu chorób przyzębia, konieczności zamykania luk z powodu utraty zębów, prostowanie pochylonych zębów przed wprowadzeniu implantów zębowych lub wykonaniem protez zębowych, problemy z nadmiernym odkładaniem się kamienia, odsłanianiem szyjek zębowych, czy ból w stawach skroniowo-żuchwowych.

Obecnie nie ma takiej granicy wieku. Można leczyć pacjentów w każdym wieku, zęby przesuwają się prawie tak szybko jak u młodzieży, jednak u tych pacjentów postępowanie diagnostyczne powinno być szczególnie staranne, a plan leczenia przemyślany.

Współczesna ortodoncja dąży do leczenia bezekstrakcyjnego. W sdent- Gruca Stosujemy techniki leczenia, które zmniejszają częstotliwość usuwania zębów z przyczyn ortodontycznych. Decyzja o ewentualnym usunięciu (np. przedtrzonowców) zapada tylko w skrajnych przypadkach stłoczeń i jest zawsze poprzedzona wnikliwą analizą.

Wiele osób nie decyduje się na leczenie ortodontyczne z obawy przed wyglądem aparatu na zębach. W Asdent- Gruca rozumiemy to doskonale i dlatego rozwijamy ortodontyczne techniki kosmetyczne.

TECHNIKA LINGWALNA

Istotą techniki lingwalnej jest umieszczenie zamków ortodontycznych od strony języka – zamki przyklejane są do wewnętrznej powierzchni zęba. Leczenie ortodontyczne prowadzone jest tak, aby żadne elementy aparatu stałego nie były widoczne nawet przy szerokim uśmiechu. Technika językowa używana jest głównie do korekty niewielkich nieprawidłowości w ułożeniu zębów.

Czytaj więcej...

APARATY KOSMETYCZNE - CERAMICZNE

Współcześnie są do dyspozycji aparaty stałe ceramiczne, które są zbliżone do koloru zębów pacjenta. Taki aparat jest znacznie mniej widoczny niż aparat metalowy, a jego skuteczność jest zbliżona do aparatu metalowego. Doskonała estetyka jest zapewniona przez cały czas leczenia.

Czytaj więcej

APARATY KOSMETYCZNE - KRYSZTAŁOWE (SZAFIROWE)

Zamki ortodontyczne wykonane z syntetycznego kryształu szafiru cechują się niezrównaną estetyką. Są one całkowicie przezroczyste, a więc praktycznie niewidoczne na zębach.

Czytaj więcej...

APARATY KOSMETYCZNE-BEZLIGATUROWE

Istnieją również bezligaturowe aparaty kosmetyczne, w których elementy metalowe są zredukowane i zastąpione w większości przez porcelanę, mniej widoczną na zębach.

Współcześnie stosowane metody lecznicze zwykle są bezbolesne, lub prawie bezbolesne. Dolegliwości ograniczają się najczęściej do dwóch, trzech dni od aktywacji aparatu i polegają na wrażliwości uciskowej, np. przy jedzeniu. Ból jest spowodowany uciskiem i co za tym idzie niedokrwieniem tkanek otaczających zęba. To niewielkie, przejściowe niedokrwienie jest konieczne, aby w kości nastąpiły procesy mające swój efekt w postaci przesunięć zębów.

W technice klasycznej elastyczne łuki wywierają przejściową siłę na zęby w ciągu pierwszych kilku dni od wizyty, natomiast w technice bezligaturowej , w której stosujemy łuki termalne, okresy aktywacji przeplatane są przez fazy pasywne, dzięki czemu leczenie przebiega płynnie i jest zdrowsze dla zębów. (O technice bezligaturowej Czytaj więcej...)

Jak dziala aparat stały - wskazania do leczenia aparatem stałym (czytaj więcej)

Po założeniu aparatu stałego pierwsze wrażenie polega na uczuciu ciała obcego i odstawania od zębów. Jest to całkowicie normalne i musisz pamiętać, że do każdego aparatu trzeba się przyzwyczaić i zajmuje to najczęściej 1-3 tygodni. Najgorsze są pierwsze dwa dni. Używanie wosku ortodontycznego, którym pokrywa się zamki i haczyki pomaga w przyzwyczajeniu. Zalecamy, aby przez pierwsze dwie doby nakładać wosk na zamki profilaktycznie, aby nie doszło do otarć wewnętrznej strony warg. Wosk nakładamy po jedzeniu i umyciu zębów, robiąc z niego małe kuleczki i nakładając na wszystkie wystające elementy. Przed posiłkiem zdejmuje się wosk z zamków, aczkolwiek połknięcie go jest obojętne dla organizmu.

Ból zębów

Aparat stały składa się z elementów przyklejonych do zębów i łuków ortodontycznych służący do przesuwania ich. Siła, która działa na zęby powoduje, że stają się one nieco obolałe i wrażliwe na ucisk, szczególnie przy jedzeniu. Zęby mogą się delikatnie ruszać. Zjawiska te są związane z uciskiem na tkanki otaczające zęby pod wpływem siły ortodontycznej. Jest to normalne w leczeniu ortodontycznym, a nawet niezbędne do uzyskania przesunięć zębów. Dolegliwości te mijają zwykle po 2-3 dniach i nie są bardzo nasilone.

Aparaty ortodontyczne, a szczególnie aparaty stałe utrudniają właściwe oczyszczenie zębów, gdyż elementy przyklejone do zębów powodują zwiększoną adhezję płytki nazębnej i utrudnione naturalne oczyszczanie zębów przez ślinę, powodując zwiększone narażenia na próchnicę, odwapnienie szkliwa i choroby przyzębia i dziąseł.

Skutkiem nieprawidłowej higieny mogą być odwapnienia zębów w postaci nieładnych jasnych plam i ciemnych przebarwień, spowodowanych długotrwałym działaniem bakterii próchnicotwórczych.

W Asdent- Gruca uważamy, że przed leczeniem ortodontycznym należy profesjonalnie oczyścić zęby z kamienia i osadów poprzez zabiegi higienizacyjne takie jak:

• usuwanie kamienia nazębnego (czytaj więcej...)
• piaskowanie i polerowanie zębów (czytaj więcej...)
• higienizacja i instruktaż higieny (czytaj więcej...)

higienistka stomatologiczna Monika Laszewicz radzi: (minifoto)

Osoba, która ma stały aparat ortodontyczny powinna unikać bardzo twardych pokarmów, gumy do żucia oraz słodkich oblepiających zęby jak toffi. Słodkie przekąski i napoje należy popijać wodą, lub wypłukać nią usta. Zęby oczyszcza się po każdym posiłku, min. 4 razy dziennie, najlepiej używając specjalnych instrumentów jak wyciorki, nitka itp.

Czytaj więcej o diecie w trakcie leczenia aparatem stałym

CZYSZCZENIE ZĘBÓW Z APARATEM STAŁYM

Szczoteczka podstawowa powinna mieć włosie o różnej długości, a najlepiej jak ma rowek wzdłuż główki szczoteczki, dzięki czemu łatwiej dociera do powierzchni zęba otaczających zamek ortodontyczny, gdzie najbardziej zbiera się płytka nazębna.

Szczoteczka elektryczna- powinna być zaopatrzona w specjalne końcówki przeznaczone do aparatów stałych. Są one przeznaczone głównie dla osób, które nie potrafią wystarczająco dobrze poradzić sobie szczoteczką manualną, np. dla dzieci.

Szczoteczka jednopęczkowa, z ultra-cienkim, delikatnym włosiem o długości pęczka 6 mm, czyści dokładnie całą powierzchnię zęba i bruzdy okołozębowe. Nacisk szczoteczki na zęby jest zbędny, ponieważ zaokrąglone, miękkie włosie o średnicy 0,15 mm dopasowuje się znakomicie do anatomii zęba i brzegu dziąsła. Szczoteczka jednopęczkowa służy do mycia oddzielnie każdego zęba, szczególnie bruzdy okołozębowej oraz brzegu dziąsła.

Szczoteczki do przestrzeni międzyzębowych (wyciorki) dokładnie oczyszczają miejsca, w których stale zalega osad u osób posiadających większe przestrzenie międzyzębowe a także u osób noszących aparat ortodontyczny. Mała główka szczoteczki dociera do wszystkich przestrzeni oraz elementów konstrukcji aparatu. Przy utrzymaniu prawidłowej higieny podczas leczenia ortodontycznego pacjenci po ściągnięciu aparatu nie mają problemu z demineralizacją szkliwa (białe plamy) i mogą się cieszyć osiągniętym efektem leczenia. Należy pamiętać, by dobrać odpowiedni do luki rozmiar szczoteczki międzyzębowej.

Nić dentystyczna; By skutecznie chronić przestrzenie międzyzębowe przed rozwojem próchnicy konieczne jest stosowanie nitek dentystycznych. Nitki dentystyczne skutecznie oczyszczają przestrzenie międzyzębowe z płytki bakteryjnej i resztek pokarmowych, czyli miejsc, gdzie zazwyczaj rozwija się próchnica i zapalenie dziąseł, a włosie szczoteczki nie jest w stanie dotrzeć.

Nitki dentystyczne stosujemy do oczyszczania ciaśniejszych przestrzeni międzyzębowych, których nie jest w stanie wyczyścić szczoteczka międzyzębowa.

Specjalna nitka-gąbka (o strukturze gąbki) woskowana w trakcie czyszczenia przestrzeni międzyzębowych nitka przekształca się w specjalną „gąbkę”, aby skuteczniej usuwać bakterie, nawet o 40% więcej w porównaniu ze standardową nitką.

Waterpik- pomocnicze urządzenie służące do oczyszczania zębów strumieniem wody pod ciśnieniem jest bardzo pomocne u pacjentów użytkujących aparat stały.

Osoby noszące aparaty stałe powinny zrezygnować z:

• gumy do żucia, gdyż jej usunięcie z elementów aparatu stałego może być bardzo trudne i powodować uszkodzenie elementów takich jak zamki ortodontyczne i odcementowanie pierścieni.
• słodkich, oblepiających zęby pokarmów jak toffi, mentosy, żelki, krówki - pokarmy te dłużej pozostają na zębach i elementach aparatu, zwiększając ryzyko próchnicy i odwapnień zębów.
• słodyczy jak cukierki, batony, słodkie napoje, szczególnie jeśli nie możemy umyć zębów, lub choćby wypłukać ust wodą.
• szczególnie twardych pokarmów, mogących uszkodzić elementy aparatu jak: orzechy, sezamki, twarde herbatniki, suchary, owoce pestkowe, czy twarde pieczywo.

Spożywanie owoców

Owoce, jak jabłka i gruszki powinny być krojone w talarki, lub kostki, a owoce pestkowe jak śliwki i brzoskwinie pozbawione pestki.

Barwiące jedzenie

Niektóre elementy aparatu jak bezbarwne gumeczki, którymi mocuje się łuk do zamków, lub łańcuszki elastyczne wykonane z silikonu są podatne na przebarwienie niektórymi pokarmami jak: wino, kawa, czerwone buraki, jagody, wiśnie, mocna herbata. Kolorowe gumeczki tzw. silikonki są mniej podatne na przebarwienie.